Je buren staan maar een keer te koop...

Het was eigenlijk niet de bedoeling, maar voor we het wisten was de koop rond. Als je zulke dingen met drie stellen doet worden beslissingen soms veel makkelijker. Dus het appartement pal naast Bahía is nu ook van ons, en we kunnen ons weer uitleven met een winterse verbouwing. Het wordt geen kopie van het buurappartement, we kiezen deze keer voor een wat stoerdere stijl. De smid, de timmerman en de lokale tegelfabriek kunnen zich uitleven hier. Eind maart moet het klaar zijn.

IMG_0381.JPG

Klaar

De geplande 3 maanden verbouwen werden er 5, maar wat maakt dat uit als het eindresultaat zo is als dit. Ons nieuwe appartement gaat 'Bahía' heten, naar het Unique Selling Point van dit adresje: het waanzinnige uitzicht over de baai.  Dit keer geen piedra muurtjes en oude fabriekslampen maar een lichte inrichting met Scandinavische accenten. Eigenlijk onbelangrijk, want je komt hier bijna alleen maar om het balkon met die view....

17972366_1325060167570348_8908138500373380133_o.jpg
17990272_1325416227534742_5375503149943149450_o.jpg
17990321_1325415704201461_1022108954716375605_o.jpg

Demolition Day

Het in 1968 gebouwde appartementengebouw is geen architectonisch hoogstandje, maar de plek is zo waanzinnig gaaf dat we toch altijd gaan kijken als daar iets te koop is. En nu is ons bod ineens geaccepteerd en kunnen we aan de slag met een nieuwe verbouwing. Heerlijk, want alles gaat eruit: keuken, badkamer, binnenmuren, kozijnen, het verdwijnt allemaal in de container. 

15418330_1200730800003286_2351409585829470707_o.jpg
15493594_1200731070003259_5943957470060525991_o.jpg
15419662_1200731643336535_1365286127499587055_o.jpg

Helpen plukken

De route door de Barranc de Biniariax is een van de populairste wandelingen in de vallei. Als je door de diepe kloof naar de top loopt is het uitzicht onvergetelijk. De ontelbare olijfbomen op dit stuk moeten hangen in februari vol met rijpe olijven. Elk jaar wordt er een zaterdag geprikt waarop iedereen wordt uitgenodigd mee te helpen met de pluk. Ben je 20 februari in de buurt dan weet je waar je je handen uit de mouwen kan steken.

12716081_948674335215335_5326437268852847626_o.jpg

De paella in Sa Foradada moet je verdienen

Hoog in onze top drie van bijzondere lunchplekken: het paella-restaurant bij Sa Foradada.
Maar weinig mensen weten van het bestaan van deze superplek met wijds uitzicht over zee. Dit unieke adresje is niet per auto bereikbaar. Dat draagt alleen maar bij aan het speciale gevoel dat je krijgt als je aanschuift aan de ruw houten tafels van het restaurant dat Emilio Fernández (73) ruim 40 jaar geleden begon. Hij runt het nu met zijn dochter Lidia. Paella is hun specialiteit, maar afhankelijk van wat er die dag gevangen wordt ligt er ook vaak dorade, gamba's of een roodbaars op het open vuur. Je kan er alleen terecht met lekker weer, want binnen is nauwelijks plaats.

Sa Foradada is een in zee uitstekende rotspunt met een 10 meter groot gat in het laatste stuk ruige rots.
Ga je met de auto dan neem je de kustweg van Deia naar Valdemossa. Bij kilometersteen 65,8 zie je de Mirador, het uitzichtpunt. Hier kan je parkeren. Daarbij is ook een restaurant, maar die bedoelen we hier niet. Naast de parkeerplaats zie je de oude finca Son Marroig. Dit oude gebouw met een bijzondere geschiedenis kan je tegen kleine vergoeding bekijken en als je nog niet al te grote honger hebt is dat echt de moeite waard. Hier zie je een bord dat er toestemming nodig is om de weg naar beneden op te lopen, maar je kan er meestal gewoon doorlopen. Deze onverharde weg volg je en na zo'n 45 minuten ben je bij de kleine baai, waar altijd wel een paar bootjes voor anker liggen.  Daar zie je links en iets hoger het witte huisje van het restaurant liggen.

Bij een rustige zee kan je in Port de Soller ook een bootje huren en daarmee vaar je zelf naar deze lunchplek. Met de 40pk RIB's die ze hier hebben is het maar een half uurtje varen.
Hier een paella eten is echt een onvergetelijke ervaring. Houd er met de wijn-intake wel rekening mee dat de klim terug niet kinderachtig is...

Saforadada2.jpg
SaForarada1.jpg

Klaar

De plek was al mooi en daar is niks aan veranderd. Maar verder lijkt Casita Sal de Mar in niets meer op het truttige huisje dat we vorig jaar kochten. Werkelijk alles is eruit gesloopt, veel heftiger dan we eigenlijk van plan waren. Zelfs waterleiding, riool en electra zijn gestript en het kale casco is het na een half jaar verbouwen nu precies geworden wat we voor ogen hadden.
Deze week zijn we er om de laatste klussen af te ronden en de casita in te richten. Super leuk werk natuurlijk. Met de dag zien we het huisje mooier worden en passanten die door de half open deuren naar binnen gluren reageren steeds enthousiaster. Dit unieke vakantieadres gaat zichzelf verkopen, dat is duidelijk.
Meer foto's volgen snel.

IMG_2813.JPG

Snel weer terug

Met kerst gaan we het inrichten. Dat was het plan toen we in september met de verbouwing van het nieuwe huisje in Port Soller begonnen. Ik zou graag de aannemer de schuld geven van de vertraging, maar dat het nu nog niet af is komt echt door onszelf. Het eerste idee om alleen de tegelvloer en de plastic schuifpuien te veranderen is uitgelopen op het totaal strippen van de drie verdiepingen. Waterleiding, elektriciteit, riolering en keuken, alles is er uiteindelijk uit gesloopt. Een roestige leiding wegwerken achter een nieuwe tegelwand voelt natuurlijk niet goed, en zo lopen al onze make-overs  altijd uit de pas met de eerste budgetten. Geen verrassing dus.
Belangrijker is het resultaat. Deze stek gaat rete gaaf worden, dat is inmiddels wel duidelijk. Nog een paar weken, en dan moeten we gewoon snel een keer terug voor de definitieve photo-shoot van Casita Sal de Mar.

foto4.JPG